§ ¶Glimmend nieuw (en meer)
Ik moet even iets oplossen om nieuwe postjes te mogen aanmaken (wegens nieuw honderdtal), maar dan moet ik wroeten in het system en ik heb het nu een beetje te druk. Daarom eerst de luie methode: plak het aan de vorige!
UItvaart
Ik was vanmorgen bij een uitvaartmis. Ter ondersteuning van een vriendin van pas 26; haar vader was overleden. Haar familie is christelijk maar er waren best veel overeenkomsten met de uitvaart van mijn katholieke oom die in Pretoria woonde.
Het staat me bij dat we destijds af en toe het idee hadden dat het wat snel in elkaar gegooid was omdat de familie weer terug moest vliegen, maar vandaag ging het vaak precies zo. Vooral het deel dat de kist vanuit de kerk in een auto verdween naar het crematorium, waar verder niemand bij zal zijn; ook vandaag nam de familie voor het laatst afscheid op de parkeerplaats. In mijn hart ben ik nog een old skool katteliek denk ik want ik vond het maar niks. Decorum moeten we!
Een andere vriendin vond het zelfs een eh, morbide idee dat de famiie voorafgaand aan de dienst in een kamer apart zou wachten met kist en al, om nog privé afscheid te kunnen nemen. Jekkiebah. En bij de dienst van vandaag bleef de kist zelfs op de gang staan! Foto erop, open bijbel erop ('de heer is mijn herder'), maar toch. Dat vind ik dan weer sneu... Verder wel een mooie bijeenkomst want vader was duidelijk erg geliefd. Leukemia is a bitch, zei dochter off the record.
Ook leerzaam dat de dienst min of meer tweetalig was; de voorganger sprak in het Afrikaans en gaf dan een korte samenvatting in het Engels. Die dan vaak heel anders klonk :) Wat mij opviel was dat de man zoveel meer op zijn gemak was in het Engels, hoewel Afrikaans hoorbaar zijn moedertaal is. Engels zal zijn werktaal zijn.
This morning I attended a funeral service, to help support a friend of only 26 whose dad had passed away. Her family is Christian but there was quite some resemblance to my Catholic uncle's service in Pretoria a few years ago.
I seem to remember that at the time we had fleeting thoughts of things being organised a bit hastily due to some family members having to fly home soon, but today it often went exactly the same. Especially the part where the coffin leaves the church in a car on its way to the crematorium, where no one will attend the ceremonies; today as well the family said goodbye for the last time on the parking lot. In my heart I'm still an old skool kathlik I think because I didn't like that. We shall have decorum!
Another friend even found it a rather um, morbid idea that prior to the service the family would be in a separate room with coffin and all, to have their last private moments with the deceased physically present. Yuckie. Moreover, at today's service the coffin was even left standing in the hall! Photo plus open bible on top ('the lord is my shepherd'), but still. I found that sad. Apart from that it was a good service, dad was obviously a much-loved man. Leukemia is a bitch, said daughter off the record.
It was also enlightening that the service was more or less bilingual; the preacher spoke in Afrikaans and then summarised in English. Which often sounded very different :) I noted the man was so much more at ease in English, although Afrikaans is audibly his mother tongue. English must be his working language.
[18 november]
De laatste eerste fudge
Om mijn vriendin Jayne te citeren, fudge is Slecht. Zo slecht dat wij het allemaal moeten opeten om ons nageslacht te behoeden voor het kwaad.
Zwaar verslavend is het ook. Laatst werd ik door een van de foodies op Twitter aangemoedigd om het zelf te gaan maken, nadat ik een testje had gedaan van winkel-fudge en het allemaal toch net iets vond missen. Daar had ik zelf ook al eens aan gedacht, dus aan de slag.
Ik sta niet bepaald bekend als een keukenprinses, hoewel ik vroeger aardig goed was in taarten bakken. Maar fudge is niet moeilijk. En ik heb ooit bij een speciale gelegenheid al eens borstplaat gemaakt, al een beetje in dezelfde richting. In fudge zit room en boter enzo, dus is het totaal ongeschikt bij zuivel-allergie. Toch doen hè.
In ieder geval: ook al schoot de bananen-smaakstof uit, het ging goed. Het werd best veel, en zelfgemaakt is eens te meer totaal verslavend. Dit is het allerlaatste beetje van die eerste batch.
On top of that it is heavily addictive. Recently one of the foodies on Twitter encouraged me to make some myself, after I'd done a little test of shop fudge and concluded it was all just not it. I had thought of that myself, hence time to get going.
I am not exactly known as a kitchen heroine, although I used to be good at baking cakes, in the distant past. But fudge is not difficult. And I once made a treat called borstplaat for a special occasion, which is somewhat similar. Fudge adds condensed milk and butter to that recipe, so it is completely unsuitable for a dairy allergy. Bugger.
Anyway: despite accidentally adding too much banana aroma it went well. It turned out rather much, and home made is all the more totally addictive. The pic is the very last bit of the first batch.
[4 oktober]
Niet hollen, wel zweten
Hoe warm het was, en hoe ver... Oud-Hollands klaaglied. Doe ik niet vaak, dus mag wel.
Ik deed een loopwedstrijdje in Centurion, zeg maar zuid-Pretoria. Idioot genoeg vinden ze het daar tof idee om zoiets 's middags te laten plaatsvinden, in plaats van 's morgens vroeg zoals alle andere wedstrijden. Geeft misschien al iets aan over de serieusheid van het geheel ;)
In ieder geval, het is eiheindelijk lente en het was dus achterlijk heet. 28°C is echt te warm om 10 kilometer te gaan hardlopen.
Maar goed, ik had lang van tevoren ingeschreven, dus huppekee. Was het ook nog in een (cricket)stadion waar merkwaardig genoeg geen behoorlijke parkeervoorziening was, om over de route maar te zwijgen (of misschien toch niet: leid het verkeer vanaf de snelweg driemaal de hele breedte van de weg over zodat je al het andere verkeer blokkeert).
Vrijwel alle hardloopwedstrijden hier zijn goed georganiseerd, maar hier stonden duizenden deelnemers die niet eens bij de start konden komen, platgedrukt bij een doorgang. Ik vond het eng, en dat vind ik niet gauw. En dan ook nog tien minuten te laat starten. Om maar te zeggen, mijn tenen krulden ervan omdat het enorme ergernissen zijn die allemaal zo eenvoudig op te lossen zijn.
De wedstrijd zelf? Ik was inmiddels zo opgefokt dat ik de eerste zeven kilometer helemaal niks meer uit de benen kreeg, maar verder ging het goed, haha. Eigenlijk is dit een betoog over hoe goed het al die andere keren georganiseerd wordt!
I participated in a race in Centurion, more or less South Pretoria. Silly enough there they think that it's a great plan to do an event like that in the afternoon, instead of early in the morning like all the other matches. That may give an indication of how seriously they take it ;)
Anyway, it's fiiiiiinally spring so it was ridiculously hot. 28°C is really too hot to run a 10k.
But I had entered long before, so on with it. Turned out to be in a (cricket) stadium that peculiarly enough has no proper parking plan at all, not to speak of the way there (or maybe I should: guide the traffic from the highway three times across the entire width of the road so all other traffic is blocked).
Practically all races here are well organised, but this one saw thousands of participants who couldn't even get to the starting street, squashed in a connecting area. I found it scary, which doesn't happen easily. Then the start was ten minutes late. Just to say, my toes curled because these are huge irritations that are so easy to solve.
The race itself? I was by then so uptight and hot that I couldn't get anything out of my legs in the first seven kilometres, but apart from that it all went fine, haha. This is actually a discourse about how well it's organised all those other times!
[27 augustus]
Glimmend nieuw
Het voorheen lekkende dak ziet er nu zo uit:
