Archieven

Volgend Archief Vorig Archief

April 2010
Maart 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
Oktober 2004
September 2004

Kalender

About

archiefpagina van weblog zonzij, berichten vanuit afrika.
zomer/herfst '04: ivoorkust
sinds december '04: zuid-afrika

heutes paradies

Linkdump

§ verplicht rondhangen

qua bezigheidstherapie ook nog wat meegemaakt. jongste en ik hadden een paar uur zoet te brengen in pretoria en we bezochten dan maar een groot sjiek winkelcentrum. tijdje rondgesjouwd, tamelijk doelloos, daarna hongerig en dorstig neergestreken. lekker drinken besteld, dat kwam gelukkig snel.

ineens kwam er een keukendame binnen rennen die in haar eigen taal iets ongerusts schreeuwde naar de rondlummelende bediening. die keken prompt allemaal over de reling van de tweede verdieping naar het plein beneden en hervatten daarna hun niet-werkzaamheden. een minuut later, ruwweg vijf seconden nadat het eten arriveerde, ging de sirene af. visuele herinnering - waar was je toen de sirene ging? ik zie nog steeds die arm voor me die dat bord salade neerzet.

we werden vlot en vriendelijk verzocht het gebouw te verlaten wegens een bom-alarm. de ontruiming ging verrassend ordelijk en rustig; de informatievoorziening was nul. pas na een half uur ofzo kwam er een beveiligingsman vertellen dat we wat verder van het gebouw moesten gaan staan. geen gek idee. we stonden aan de kant van de bioscoop; pas uren later ontdekte ik dat dat was waar de bom zou zijn geplaatst.

helaas had ik de auto in de parkeergarage gezet, we konden dus niet weg. na zo'n vijf kwartier rondhangen op de hete parkeerplaats, duizenden mensen geklonterd onder de boompjes vanwege de schaduw, ging het personeel ineens weer naar binnen. kennelijk was de boel toen vrijgegeven.

opvallend vond ik hoe weinig contact er tussen mensen in het publiek was. west-europeanen zouden zich helemaal suf kakelen met elkaar. de bezoekers van deze mall spraken alleen met hun eigen gezelschap en als het echt niet anders kon alleen met anderen uit hun eigen ethnische groep. we wisten het al uit eerdere belevenissen maar het blijft voor ons merkwaardig om in een maatschappij te zijn waar mensen informatie liever voor zichzelf houden.

ter afsluiting was het de bedoeling om gewoon voor je parkeerkaartje te dokken. ik heb behoorlijk moeten pleiten om er zonder betalen uit te komen. kom op zeg, we zaten daar niet voor onze lol zo lang te niksen!

§ in de weg

maaanden stond ie daar, op de splinternieuwe rotonde die het toeristen voor de wereldbeker voetbal makkelijker moet maken de wieg der mensheid te bezoeken. een elektriciteitspaal. met zijn beide voeten midden op de weg. de wegenbouwers hadden er keurig omheen gewerkt.

tsja. elektriciteitsmast midden in rotonde

de andere helft van de rotonde begon al aardig te slijten terwijl zijn kant nagelnieuw bleef. maar vandaag heeft het elektriciteitsbedrijf het eindelijk voor elkaar. hij is weg.
er zit nog wel een flink gat in de weg. andere dienst he.