Archieven

Volgend Archief Vorig Archief

April 2011
Februari 2011
Januari 2011
Juni 2010
April 2010
Maart 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
Oktober 2004
September 2004

Kalender

« Februari 2012
Z M D W D V Z
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29      

About

archiefpagina van weblog zonzij, berichten vanuit afrika.
zomer/herfst '04: ivoorkust
sinds december '04: zuid-afrika

heutes paradies

Linkdump

§ studie-blues

gek genoeg ben ik toch ontzettend teleurgesteld. vamorgen kreeg ik in de mail allerlei berichten van de universiteit, met titels als 'welkom in het tweede semester' en de indeling van de studiegroepen. goh wat was ik blij. dat ik ondanks het missen van een half semester wegens gebroken enkel, het niet inleveren van mijn essays wegens gestolen laptop (en daarna een motivatie van min tien om helemaal opnieuw te beginnen) toch was ingedeeld. meteen begonnen met regelen dat ik de lessen kon bijwonen.

maar ja, dooie mus. vanmiddag kwam het bericht dat ik weer uit de studiegroep gekieperd ben. zal ik nou nog mijn best doen of we dat nog kunnen rechtbreien? werkelijk alles gaat mis met deze studie, ik vraag me regelmatig af of het allemaal wel de moeite is om te blijven volhouden. waarom wou ik ook alweer zo nodig? is het nou echt zinvol om me daar tegen beter weten in weer tussen te willen wringen?

§ kneden en wringen

maar jongens, wat een drama om je data weer een beetje terug te vinden. er was nog mail op de server gelukkig; ik ben al twee volle dagen bezig om dat in een werkbare vorm te kneden. andere dingen probeer ik me te herinneren en dan via via terug te vinden... zucht.

§ appelig

ooit had ik een baas die zijn vrouwonvriendelijke beslissingen verdedigde met de mededeling dat hij ergens 'appelig' van werd. hoewel ik nog steeds uitslag krijg als ik aan die periode denk snap ik nu wel hoe hij aan die kreet komt.

in de zeer vroege ochtend van vrijdag 1 juni werd mijn apple laptop gestolen. ik was erg gehecht aan de mac book pro, niet in het minst vanwege alle foto's, persoonlijke dingen en niet te vergeten de twee essays voor wits die erop stonden. niet elders gebackupt natuurlijk.

de volgende dag stonden we in de apple-winkel in winkelcentrum clearwater. met de specificaties die wij wilden moest de offerte worden nagevraagd bij het hoofdkantoor. twee weken later had het bedrijf van voorheen mijn aanstaande werkgever nog steeds geen prijsopgave weten te produceren.

ondertussen had apple internationaal de standaardspecificaties veranderd. daarmee werd alles veel makkelijker. dachten we. de gewenste upgrades waren ineens standaard, maar andere elementen die eerst een eitje waren (zoals een ander scherm) konden ineens helemaal niet meer of vergden nog steeds europese interventie. want alleen de simpelste dingen kunnen hier in elkaar gezet worden, de rest heeft 4 tot 6 weken levertijd. aaargh.

na nog heel wat winkels te hebben gesproken die alleen uitgaan van wat zij kunnen en niet van wat wij willen vond nico uiteindelijk een webwinkel die snel van reactie is en een goed aanbod deed. blijken ze ook nog aan onze kant van de stad te zitten. eergistermiddag de officiële bestelling gedaan en gisteren konden we 'm ophalen. precies zeven weken na de inbraak.

§ running on empty

nico vertrok vlak daarna, en in een week van na middernacht naar bed en om 6 uur wakker heb ik nooit zoveel te melden. het is zo'n week dat je op een van de laatste dagen merkt dat je auto bijna leeg is en toch vergeet je te gaan tanken. je geld is op en het komt er maar niet van om naar de muur te gaan. je wacht op post maar de brievenbus blijft buiten bereik. vanmorgen was het dan ook hoog tijd voor de reparatierun. nu kan ik weer even vooruit. gelukkig is nico ook net terug, na dreigementen dat ie nog wat langer weg zou blijven. (en ook daar kan iets moois van jackson browne bij)

§ chaos

ondertussen liggen wij op apegapen. het waren drukke weken. dat lag niet aan mijn moeder hoor, maar wanneer je een gast hebt ga je niet even zitten niksen om op adem te komen en dat breekt ons nu wel op. je wordt ouder mamma, geef het maar toe...

op de een of andere manier ging alles anders dan normaal. om niet te zeggen, de ene calamiteit na de andere. verder gaat alles goed hoor, maak je niet ongerust. meer van die dingen die steeds je hele logistiek omgooien, zoals een plots telefoontje dat nico ineens terecht kan bij de kaakchirurg voor het implantaat op de plaats van die getrokken kies van laatst. we waren net vertrokken; ik meteen nico bellen. die na enig nadenken opmerkte: maar volgens de chirurg moet ik vier tot zes weken wachten om het bot te laten aangroeien? kliniek terugbellen. gaan we navragen. zij weer terugbellen: verhip jullie hebben gelijk. dus nu blijft de oude afspraak van eind augustus gewoon staan? zij: welke afspraak? zucht.

§ vertrokken

zooo, moeders is gisteravond vertrokken en hopelijk netjes geland inmiddels. volgens teletekst wel, maar we maken ons desondanks een beetje zorgen. ik zwaaide haar uit toen ze in de rij stond voor de douane. nico zei later dat hij bij het elektronisch inchecken had gezien dat haar paspoort nog maar tot september loopt, terwijl het nog minstens zes maanden geldig had moeten zijn. dus àls ze inderdaad zonder problemen geland is vanmorgen heeft ze vies mazzel gehad. de douane hier is normaal gesproken niet te beroerd om mensen terug te sturen naar de vs (minstens 24 uur reizen) omdat ze bijvoorbeeld geen twee lege pagina's in hun paspoort hebben.

§ uitgewaterd

na al dat gedonder met aan uit aan uit en stevige pieken in de aanvoer van de elektriciteit was het wachten natuurlijk op de apparaten die er genoeg van hadden. die zijn er genoeg. de waterkoker heeft inmiddels de geest gegeven, toch een beetje sneu na 15 jaar. het was een mooie blauwe van bodum, peperduur bij de bijenkorf maar dan ook wel het geld waard.

de magnetron had een heel wat korter leven, krap twee jaar. hij doet 't nog wel maar het is tegenwoordig wel afwachten wat de resultaten zijn van de gevraagde tijdsduur. veel lampen zijn stuk natuurlijk maar (afkloppen!) de koelkast houdt zich goed.

merkwaardig genoeg lijkt het besmettelijk te zijn voor klein spul. mijn palm agenda bijvoorbeeld is zomaar ineens niet meer in staat beeld te geven wanneer hij niet aan de lader ligt. lastig, want ik heb alleen een auto-lader. inderdaad, de stroomnet-lader cq. backup kabel is al lange tijd zoek. oei!

§ krachteloos

anna kwam en werkte goed. toch is er veel niet gebeurd vandaag, want sinds een uur of negen vanmorgen zitten we zonder stroom. nu nog steeds. ik zit onder de campinggaslamp even snel te tikken (de 3g-kaart heeft het stroomnet niet nodig) en de generator is net uit, na urenlang de diepvries te hebben gered. volgens de laatste berichten zou om half negen de prik weer terugkomen. gebeurde ook... voor een paar minuten. sindsdien weer zonder. straks even kijken of de kinderen niet hun bedjes uit vriezen (het is winter).

edit om 22u: nou nou he he, we hebben weer prik. dit was wel een lange zit zeg.
edit om 22:45u: en alweer een dik kwartier zonder. zal de rest van de nacht wel niet meer goed komen. zucht.
edit om 05:15u, nico: De baba's hebben een aantal keer gehuild van de kou. ze hadden zich onder het extra dekbed vandaan gewurmd en hadden het koud.
edit om 06:00u: Heb de generator maar weer aangedaan om de vriezer te redden want je raadt het nooit nog steeds geen stroom.
edit om 09:30u: Stroom terug kijken hoelang het duurt...
edit om 10:15u: Stroom er weer af zal wel weer een stoplicht relatie worden...
edit om 13:00u: We hebben stroom en hij lijkt ook te blijven

§ binnenkijken

oude tijden herleven: gezellig met mijn moeder op huizenjacht. niet dat we in die tien dagen echt iets gaan kopen hoor. en verhuizen gaan we al helemaal niet. maar zondag is hier algemene huizenkijkdag en er is geen betere manier om een gebied te leren kennen. vinden wij dan he.

jammer genoeg was er hier op de farm geen open dag deze keer (de afgelopen twee zondagen wel). eerder deze week zag ze al iets van onze vorige wijk fourways gardens. omdat we pas laat vertrokken hebben we alleen rondgeneusd in de golf- en villawijk dainfern. en nog beschaafd ook - nico zag meteen dat we de duurste twee huizen over het hoofd gezien hadden.

§ kip

zoals gebruikelijk gaat er van alles net niet helemaal zoals het zou moeten. wat daarvan dwars zit: anna is al twee keer niet komen opdagen, zonder bericht. gisterochtend sprak ze eindelijk m'n voicemail in (ik was net opgenomen in het ziekenhuis omdat de enkelwond niet goed genas) dat ze maandag weer komt. eerst zien dan geloven.

sinds de wende is de arbeidsbescherming voor huishoudelijk personeel verbeterd van semi-slavernij tot bijna volwaardig. we hebben dus volgens voorschrift al een aantal mondelinge waarschuwingen uitgedeeld en de schriftelijke (laatste) lag klaar voor vrijdagmorgen. benieuwd waar ze morgen mee aankomt, anders kan ze meteen haar aanzienlijke biezen pakken.

we balen er enorm van. eerst was anna de ideale huishoudhulp. ze zag zelf wat er gedaan moest worden, was erg betrouwbaar en we dachten dat we op normaal (europees) niveau met haar konden overleggen. de laatste paar maanden, mede door onze verhuizing naar (voor haar) verweggistan wordt het rap minder. ze komt steeds later en wil steeds eerder weg, ondanks de sindsdien verkorte werktijden en de flink verhoogde vervoervergoeding. ze doet van alles half of helemaal niet. en we horen van de buren dat ze over ons spreekt op een manier die ons niet zo erg aanstaat. tis nog geen roddel maar laten we zeggen, de affectie spat er niet bepaald vanaf.

ze praat de hele dag alleen over geld. is ze bij ons aan het verkeerde adres, want wij betalen haar ruim boven het gangbare tarief voor nogal weinig werk. tussen de regels door heb ik wel iets losgekregen over dat er steeds meer familieleden bij hen komen inwonen, die leunen op de salarissen van anna en haar man. da's sneu. maar het is ook niet slim dat ze van haar drie baantjes uitgerekend bij ons de kantjes eraf loopt en nu bijna de kip met de gouden eieren heeft geslacht.

§ van onder tot boven

het is hier erg druk, maar 1 factor valt nu weg: de verbouwing is klaar. en goed afgelopen. daar buiten om heeft de aannemer ook nog even een dakhaas voor ons geregeld die een dakpan kwam vervangen en keurig netjes het hele dak naliep, want dit was al de tweede keer dat er wat naar beneden was gekomen.

het is geweldig om buiten te zitten op de afgeschermde veranda, niet meer in een dekentje schuilen tegen het tochtgat maar lekker achter de glazen deur in de warmte. de stoomcabine is helemaal een hit. de andere zaken zijn meer praktisch van aard, zoals het zwembadhek en de warm/koud airco's. we zijn echt blij met de veranderingen en met de manier waarop de aannemer het heeft aangepakt.

en het is allemaal mooi op tijd klaar want lo and behold, mijn moeder komt morgen. dat ik dit nog mag meemaken.

voorkant na de verbouwing

hier al een heel rijtje verbeteringen: links het zwembadhek, in het midden een balustrade om van de stoep kieperen te voorkomen en rechts de vouwdeuren met ongeveer hetzelfde doel, plus beschutting. dat was dus eerst allemaal open.

§ pootje

even tussendoor alweeeer een medisch bericht. met de ex-gebroken enkel gaat het goed, ik kom lekker uit de voeten. voor zover ik het inschat gaat de wederopbouw van het bottenwerk heel voorspoedig. alleen de wondgenezing lijkt helemaal nergens naar. vooral die opnieuw geopende enkel-incisie is een rommeltje. eerst kraters en afgronden in de huid, die op zich wel dichtgroeiden maar er echt uit zagen alsof jean cousteau er binnenkort een duik in kwam maken. wordt nu dus aan geknutseld en ik zit momenteel zo'n 2x in de week bij de orthopeed. die sinds zijn vakantie helemaal ontdooit, dus ik kan ook echt iets met hem uitwisselen nu. niet dat ik hem nog heel vaak wil zien :)