§ ¶meer stempels
etappe twee sluit er goed bij aan. we hebben nog twee andere apostilles nodig en nog een officiële brief. hebben we nog mazzel, want ware er superstreng opgetreden dan hadden we ook nog een brief van een ministerie moeten veroveren. waren we zomaar een maand verder geweest... morgen die brief ophalen en dan maandag met een tas vol papier naar de ambassade.dat jullie niet denken dat zomaar iedereen nederlander kan worden.
§ ¶officieel
de eerste etappe van het aanvragen van het nederlanderschap kent alweer vreemde bochten. gisteren belde ik de ambassade om te vragen of de regels van een paar maanden geleden nog hetzelfde waren, zodat we vandaag konden komen om een paspoort voor dochter. tot mijn verrassing kreeg ik te horen dat de tent vandaag dicht was: teambuildingsdag voor het personeel. verder kun je ineens alleen nog op afspraak terecht, ook nieuw. maar wel goed, want er stonden vaak ellenlange rijen.toch was het niet zo erg dat we vandaag niet terecht konden. we hebben de ochtend gebruikt om een apostille te veroveren, oftewel de legalisatie van het onverkorte geboortebewijs. mooi geworden hoor: groot zegel erop, een groen lintje kunstig geknoopt om de twee papieren bij elkaar te houden.
vervolgens pasfoto's volgens de nieuwe strenge europese regels. één fotowinkel in het land kan dat volgens eu-instructie vervaardigen. en dat werkwoord mag je letterlijk nemen, want probeer maar eens om een anderhalfjarige in dat keurslijf te dwingen. de pasfotoman had duidelijk vaker met dat bijltje gehakt. met photoshop heeft hij op de beste foto haar mond gesloten en zo hebben we nu keurige officiële pasfoto's.
morgen bellen met de ambassade om alsnog uit te vinden of we nu alles hebben. vrijdag de afspraak voor de aanvraag. wordt vervolgd.
§ ¶nog 3 weken wachten
ondertussen vragen veel mensen hoe het met mijn voet is. goed, hoop ik. ik sta er iets te vaak op, dat wel. verder is het een kwestie van zitten en wachten tot het over is. het duurt nog een week of drie. op 14 juni hoor ik het oordeel. daarna volgt in ieder geval nog fysiotherapie. en de schroef moet nog uit mijn enkel. vanwege de weinige informatie die een patiënt hier krijgt ben ik superbenieuwd hoe zich dat gaat voltrekken.bij de controle-röntgens wordt er ook eindelijk een foto van mijn rechterhand gemaakt, heb ik met de arts afgesproken. want daar zit ook iets niet helemaal lekker. bij het vernieuwen van het gips vroeg ik erom maar toen was er geen gelegenheid voor.
ik heb er niet zoveel last van, alleen schrijven wil niet zo lekker. we dachten eerst dat ie alleen gekneusd was maar die bult zit nu nog steeds tussen mijn pink en ringvinger, een duimbreedte lager dan de basis van die vingers. wordt vervolgd...
§ ¶kies
nico is een held. hij zaagt liever zijn eigen been af dan dat ie naar de tandarts gaat. toch heeft hij tien jaar geleden de grote stap gezet om zijn gebit te laten saneren. vele, vele sessies bij de angsttandarts later zag het er allemaal goed uit. van sommige kiezen wist hij al wel dat die geen lang leven meer beschoren waren. een in het bijzonder was bij tijd en wijle een lastpak. die ging er vandaag uit.de meeste tandartsen kijken er wel van op als ik mee kom de behandelkamer in maar vandaag was dat beslist geen luxe. het was allemaal geen eitje; een kies wordt natuurlijk niet zonder reden getrokken. hij was al aardig rot. nico hield zich zeer kranig en de tandarts kon normaal werken, goed he?
de huidige stand van zaken is dat de kies eruit is maar de wortel niet. de tandarts was zo wijs om niet zelf te gaan zitten wroeten en verwees door naar de kaakchirurg. die werkt nog maar een dag (a.s. donderdag) en dan gaat ie een maand met vakantie... nico staat nu op de stand-by lijst. als er een afzegging komt worden we gebeld.
§ ¶schakelaar
gisteravond stond de hele benedenverdieping blauw. want nico had wel het gasfornuis om op te koken, en een campinglamp om te zien wat hij deed. maar de afzuigkap deed het natuurlijk niet zonder stroom (de rookmelder wel).vanavond hoorden we dat de stroomuitval een heel andere reden heeft dan de krakkemikkige organisatie bij eskom. het blijkt dat het hier thuis op de farm niet zo lekker zit. achter ons is wat wordt genoemd the village, een stuk of wat huisjes waar de (zwarte) werknemers wonen. onderhoudsmensen enzo. de vijf huizen die daar het dichtst bij staan zitten op hetzelfde circuit. we betalen trouwens ook voor hun stroom met zijn vijven, niet met de hele farm. hmm.
vanavond kwam een van de buren vertellen dat er een rotte schakelaar in het systeem zit. daardoor trekt de village de stroom overhoop voor dit circuit. wanneer de boel plat gaat moet iemand even de zekering herstellen en dan doet alles het weer... nico zit nu in de ploegendienst.
§ ¶winterrrr
boem. het is winter. die kaapse storing bracht waaienderwijs kennelijk alles in de war. er liggen bakken sneeuw in de oost-kaap (kaartje) en het smelt ook niet: de temperaturen liggen net boven het vriespunt. overdag.bij ons gaat het de komende nachten vriezen. okee, dat gebeurt hier op de hoogvlakte in de winter. minder leuk is dat het deze week niet boven de 10°c wordt! allemachtig. op normale winterdagen is het 20° overdag, dus 9 graden en minder is bepaald wennen. het waait ook nog steeds flink, waardoor het extra koud lijkt. of is.
ik ben duidelijk niet de enige die het koud heeft: daarnet viel de stroom alvast even uit. het stroomnet heeft zware ondercapaciteit, af en toe wordt zelfs gerantsoeneerd door drie uur lang de stroom eraf te gooien in willekeurige wijken. zonder vooraankondiging natuurlijk. het geld voor dringend noodzakelijk onderhoud en uitbreiding is de afgelopen jaren uitgegeven aan armoedebestrijding. soms zeer plaatselijk, zal ik maar zeggen [mijn vader maakte hierbij steevast het gebaar van dingen onder zijn oksels stoppen: onder de armen verdelen].
morgen komt nico terug uit saudi. daar was het 41°. over wennen gesproken.
§ ¶alles in de wind
ik dacht slim te zijn door allerlei mensen hier uit te nodigen. maar dat lukt niet altijd. vrijdagmiddag was het enorm gezellig met een nederlandse kennis (vriendin?); voor vandaag had ik een, hoe zeg je dat, plaatselijke vriendin uitgenodigd. alleen belde ze vanmorgen af omdat ze zo moe was (in haar geval een valide argument: een-oudergezin enz). jammer!de rest van de dag hielp ook niet: een storm vanaf de kaap kwam het hier guur maken met wat regen en vooral enorm veel wind. vannacht moest een van de buren de winst in de super 14 (rugby) vieren door meer lawaai te maken dan we hier op de farm ooit gehoord hebben; hoe later het werd hoe harder de muzak ging. ik slaap al niet erg veel de laatste weken dus had ik vanmorgen zelf geen best humeur, kindertje van slag door de barometer en om het af te maken zaten we de hele ochtend zonder stroom (ook vanwege de storm). bleh.
nu is alles allang weer goed trouwens. 't is zelfs hinkelend gelukt om de andere gasfles aan te sluiten, dus is het binnen in ieder geval lekker warm.
§ ¶broodexpeditie
op expeditie met anna, want het brood was op. ik was al blij dat ze wel in mijn auto durfde te rijden - een hoogpotige wrangler is wel iets anders dan een tazz straatracertje.aangezien ik de hele dag de deur niet uit kom is elk uitstapje een hele belevenis. toen we eindelijk met zijn allen in de auto zaten, kind achterin, mijn krukken en ik voorin, konden we op weg naar het tankstation. mijn auto staat natuurlijk al weken stil en daarom heeft nico er laatst in gereden. alleen reed ie ook meteen de tank leeg. niet zo handig voor noodgevallen.
anna hield zich kranig. het hielp ook dat ze eerst twee kilometer op de farm kon oefenen voordat we de openbare weg op gingen. aan die kant van de bult was ze nog nooit geweest (ze woont in de buurt van ons vorige huis, een best end weg van hier), dus de aanwijzingen heel zorgvuldig gedoseerd voor iemand die al de handen vol heeft aan een vreemde auto.
alle benzinestations verkopen hier vers brood (en melk, maar daar zijn dochter en ik allergisch voor). we hoefden dan ook niet meer naar een ander buurtwinkeltje. ik sloeg vier broden in voor de diepvries, anna's favoriete frisdrank en natuurlijk chocola want die was ook op. fruit was er helaas niet. voorlopig kunnen we toch weer vooruit, gecombineerd met de voorraadkast.
daarna nog een half uur wachten tot de procedure met de tankkaart was afgerond, zucht... anna vond dat we gewoon moesten wachten. maar toen het inmiddels drie keer langer duurde dan nodig heb ik me heel wit opgesteld en ben ik eens gaan zeuren waarom er niks gebeurde. kind en ik waren warm, anna had gevraagd of ze eerder naar huis mocht en daar stonden we maar te wachten op een suf bonnetje dat ik moest tekenen. wat mij betreft waren ze die kaart aan het kopiëren of zo, ik heb net op tv geleerd hoe dat moet.
hoewel ervaring in kenia leerde dat er niks gebeurt wanneer iemand in het binnenland een half uur met je creditkaart op stap is om te proberen een bruikbare benzine-betaling voor elkaar te krijgen, terwijl het ding wel wordt gekopieerd in een mondain strandoord van goede naam in mombasa.
§ ¶wachten
met het been gaat het aardig goed. het is al te verleidelijk om erop te staan, wat dus niet mag. bij het tijdelijk alleenstaand ouderschap kun je vaak niet anders, maar dat merk ik vervolgens wel aan pijn enzo. gelukkig is dochter, hoewel koppig van karakter, in het algemeen meewerkend wanneer mamma soms zonder krukken of rolstoel moet staan. voor de rest is het een kwestie van nog vier lange weken afwachten tot het over is.ik maak natuurlijk geen bal mee ondertussen, wat jullie hebben gemerkt aan de blogfrequentie. geen idee waarover ik zou moeten schrijven.
vooral het autorijden mis ik enorm. het maakt me super-afhankelijk en als ik érgens een hekel aan heb is het dat wel! als ik iets wil moet ik wachten tot nico tijd heeft en wanneer hij weg is moet ik iemand anders zien te charteren. bleh. en soms gaat het gewoon echt niet. zo ben ik sinds de val niet meer naar school geweest. komende maandag is de laatste les.
ik zit nu te bedenken hoe het verder moet; volgend semester dezelfde cursus nog een keer neem ik aan, want als ik journalism a niet haal mag ik niet verder (wegens nooit eerder gestudeerd. kan ik niet gewoon mijn mensa-lidmaatschap onder de deur schuiven?). ik ga ervan uit dat ik hoe dan ook niet zal slagen nu omdat ik de helft van de lessen heb gemist. of zou ik kunnen zwijnen met twee briljante essays? dat zijn tenslotte de officiële cijferstukken. moet ik ze nog wel even schrijven... want die eerste heb ik niet meer opgepakt.
§ ¶fikkie
een paar avonden geleden kreeg de open haard de vuurdoop. de echte open haard - we hebben ook nog een gashaard in het gedeelte waar de tv staat. want van centrale verwarming hebben ze hier misschien weleens gehoord, maar dat is voor in andere landen. het is al zeker een maand lang onder de tien graden na donker (18u) en da's fris, vooral omdat het overdag gewoon 25° is. nico heeft zijn
vandaag heeft ie er serieus werk van gemaakt; bij een van de vele houtverkopers langs de weg heeft ie de halve auto laten volgooien. daarom heet zo'n auto hier een bakkie. het was wel een beetje veel, dus daarna een van de mannen gecharterd uit de huisjes achter ons. die was blij met een klein uurtje klussen voor een half dagloon (altijd handig voor de goodwill) en zo hebben we nu een mooie voorraad voor de komende weken.
§ ¶hup hup
in nederlandse ziekenhuizen is het alweer jaren gewoonte om aandacht aan de patiënt te geven. je krijgt gehoor als je vindt dat de arts geen oog voor je heeft en je als een nummer behandelt. vrijwel elke arts kan op zijn minst veinzen dat er interesse is voor je input.hier moet die revolutie nog komen. het is, laten we zeggen, nogal veel hiërarchischer dan nederlanders gewend zijn. het werkt allemaal super-efficiënt maar dat betekent ook dat je donders moet opschieten als je iets te vragen of te zeggen hebt. ik was er al een beetje op voorbereid na het langsvliegen voor en na de operatie van de arts met wie ik te maken heb.
ik had drie vragen voorbereid. en dat was maar goed ook. bij de derde stond hij al halverwege het gordijn naar de volgende klant en toen die vraag inhield dat ik alstublieft een doktersbriefje moest hebben (voor de universiteit) kwam er een diepe zucht, een heeeel nijdige blik en enig stampvoeten richting zijn bureau. toen ik bij mijn vertrek aan de zuster vroeg hoe het was afgelopen vonden we het bewuste briefje op de vloer van de zaal.
§ ¶gaap
zooo, hoog tijd voor een update. het was hier de laatste dagen nogal stil, vooral doordat ik bekaf was. niet per se van het alleenstaande ouderschap, eerder vanwege slaapgebrek. ik was er net een beetje overheen dat ik telkens 2 à 3 uur sliep, dan twee uur wakker lag om vervolgens weer 2 à 3 uur te slapen. het liep al een beetje op naar soms wel vijf uur achter elkaar. na een paar weken vind je dat heel lang.toen kreeg ik nieuw gips en begon het gedonder van voren af aan. op de een of andere manier is het been het na een paar uur zat dat ik lig, waarop staking volgt. bleh. een soort van doof gevoel, niet echt een slapend been maar nog minder prettig. half zittend slapen helpt ook niet meer, dus rommel ik het hele bed door in de hoop het vonnis nog een half uurtje te kunnen uitstellen.
vannacht heb ik voor het eerst sinds een week zowat vijf uur achtereen geslapen. voel me prompt een stuk beter.
§ ¶nieuw been
§ ¶boerentransport
even transport organiseren, want morgen moet ik naar het ziekenhuis voor controle, röntgenfoto's en nieuw gips. loopgips, hoop ik. nu sta ik ook wel op die voet - je moet weleens wat - maar da's zwaar illegaal. autorijden kan ik beslist niet. nico is weg, ene vriendin is naar een bijeenkomst en de andere is op reis. geen punt, bel ik even een taxi.ja mooi niet dus. blijkt dat aan deze kant van de stad helemaal niemand ooit een taxi gebruikt. iedereen heeft zelf een auto. en da's nodig ook, daar niet van. toch had ik gedacht dat krugersdorp groot genoeg was voor een taxibedrijf. helemaal mis. daar kwam ik achter toen ik er zelf geen kon vinden en anderen ging bellen. het ziekenhuis bijvoorbeeld. geen idee mevrouw, belt u 008 maar. die hadden ook geen idee; belt u de gouden gids maar (maar dat is een dienst van zeg maar de kpn en met mijn vodacom telefoon krijg ik geen verbinding!).
de papieren gouden gids teruggevonden. stadse bedrijven willen of niet komen, of rekenen enorme prijzen omdat je hun rit van en naar de stad ook betaalt. en da's zeker drie kwartier enkele reis. jeminee. dan maar eens proberen of de estate office iets weet, het kantoor van ons woonterrein. die boden me allerschattigst aan dat ze misschien zelf wel zouden kunnen rijden! hartverwarmend. maar het moet toch ook normaal kunnen met een bedrijf dat daar zijn brood mee verdient?
uiteindelijk kwam ik alsnog uit bij de taxichauffeur die veel voor nico's bedrijf rijdt. geweldige vent, een serviër die voor de oorlog uit vluchtte en hier met hard werken een aardig bestaan heeft. ook voor hem is mijn rit een roteind weg en het zal best wat gaan kosten. maar hem gun ik die opbrengst veel meer dan een onwillige vreemde.