Archieven

Volgend Archief Vorig Archief

April 2011
Februari 2011
Januari 2011
Juni 2010
April 2010
Maart 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
Oktober 2004
September 2004

Kalender

« Februari 2012
Z M D W D V Z
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29      

About

archiefpagina van weblog zonzij, berichten vanuit afrika.
zomer/herfst '04: ivoorkust
sinds december '04: zuid-afrika

heutes paradies

Linkdump

§ thuis

zo, daar zijn we weer. het is nog een beetje goochelen omdat we weer eens zonder telefoonlijn zitten, en dus zonder internet, maar verder is er verbazend weinig mis gegaan in de tussentijd.

vanmorgen heb ik nico van het vliegveld gevist en zelf ben ik sinds gisteravond terug. ben blij om weer thuis te zijn, want heel erg verkouden en bekaf (edit: koortsig, bleek later). maar wat was het leuk, meest van de tijd. heel vaak heel hard gelachen, vaak gewoon lekker bij/met iemand gezeten wiens fysieke nabijheid me prettig is en hoewel er onvermijdelijk heel wat mensen moesten worden overgeslagen heb ik deze keer (geloof ik op dit moment nog) vrij weinig losse eindjes achtergelaten.

nu twee weken slapen, kan dat even geregeld worden? dat de belasting zichzelf indient enzo?

§ kommunionkind

elf suikertaartjes en zes jonkertjes. bruidjes en bruidegommetjes van jezus. de eerste communie is een superserieus evenement in duitsland. leerzaam ook, zeker als je al jaren welbewust uit de kerk bent. petekind zag er fantastisch uit en met zijn allen hadden ze meer dan een half jaar aan deze dag gewerkt. maar dan doen ze het ook goed: 's morgens een uitgebreide dienst en 's avonds na het feesten en cadeaus krijgen nog een kleine dankdienst (korte metten).

morgenochtend nog een echte dankdienst, maar dan zijn wij alweer onderweg. opvallend vond ik dat het hele gebeuren enorm op jezus gericht is. de kerk die ik gewend ben was stelt maria centraal. en als afvallige stoorde het me nogal dat het thema toch behoorlijk neigde naar totale onderwerping aan het geloof. hmm.

nieuwe woorden: 'het iq van een toastje' (den iq eines toastbrotes).

§ repaman

als het vandaag zaterdag is staan enschede en deventer op het programma. geloof ik. gisteren nico opgevist, die nu tot zijn grote genoegen (...) overal systeembeheer mag doen. alles even nalopen, oneffenheidjes gladstrijken, reparaties, er wachtte aardig wat op hem.
ik ren gauw weer verder.

§ ren vlieg

elke keer neem ik het me voor: volgende keer moet ik langer op bezoek. minder frequent maar meer dagen. opnieuw lig ik op apegapen. en nog zijn er hordes mensen die ik zo graag ook nog had gezien, en anderen die ik veel te kort zag. morgen komt nico, dan gaat het tempo niet per se omlaag maar wel anders. tot vanavond was hij in wenen. hilarische verhalen - een kleintje is die over de taxichauffeur die dacht dat drie zuid-afrikanen hem toch wel niet zouden verstaan als hij ze met een vriendelijk gezicht voor rotte vis uitmaakte. fout!

§ flex

een fietster werkt zich scheldend en stompend langs de zijkant van mijn (leen)auto. ik roep iets terug over het concept van voorsorteren - dat ze dan aan de andere kant erlangs moet. maar nee, mens wil per se die route, mens zál per se die geplande route.

dat is nou iets dat ze in afrika nooit doen. wil jij ergens staan waar ik er last van heb? ga ik er toch omheen! en hup, met een flexibele bocht zijn ze alweer verderop. no worries, gewoon aanpassen aan de veranderde omstandigheden. die flexibiliteit is de gemiddelde nederlander vreemd. op mijn manier moet het, hoeveel nadeel ik daarvan ook heb. en als de natuur het anders wil dan dient de natuur zich aan te passen. wat denkt ie wel niet.

§ schoon

voor een keer was het vliegtuig naar amsterdam niet mudje mudje en ik heb dan ook een behoorlijk goede reis gehad. maar het interessante nieuws kwam vanmiddag, bij de voedingsarts. in februari vorig jaar ontdekte zij een zware lactose-allergie. ook varkensproducten werden verboden terrein. en vandaag... werd ik schoon verklaard! ik ben klaar, alles doet het weer, ik ben gezond! ik mag alles weer eten! met mate uiteraard. maar later deze week ga ik beslist een pizza eten. blij! blij!

§ op stap

nog een paar mailtjes eruit, rekeningen betalen, twee wassen draaien, twee verschillende koffers inpakken en we zijn er klaar voor. op naar europa!

§ fröbelen

barbie-waterlelievoordeel van het rotweer is dan wel weer dat we zonder mopperen ons huiswerk doen.

samen doen we een digi-fotobewerkingscursus bij kellerhuis en ik volg daarnaast nog php-lessen. erg handig, zo'n online cursus. je kunt ermee aan de slag wanneer je wilt en waar je bent maakt ook niet uit.

en zo maken we barbie-waterlelies en uitgeknipte koedoes, olifanten van david hamilton en vervormde breiwerkjes. leuheuk!

§ natte klappertanden

er komt een heuse koudegolf onze kant op, vanaf de kaap. in het weekeinde wordt het 10-13°. waaaat?! en erger nog, het gaat de hele tijd regenen. niet zoals het hoort een ordentelijke subtropische stortbui en dan klaar, maar op zijn hollands. de hele dag grijze grijze luchten en motregen. bleh.

goed voor de onthechting. we zijn dan in ieder geval goed voorbereid op ons vertrek naar europa. nico doet eerst een rondje wenen en ik een kort rondje nederland, dan doen we een mini-nrw tour in duitsland en daarna hebben we resp. twee dagen en een dag in amsterdam. woosh.

§ zeventien dagen

prijs de heer, de email spam is opgehouden! maar wel een drama dat het meer dan twee weken heeft geduurd voordat de dader iets ging doen.

al die tijd heb ik aan de lijn gehangen en gemaild met allerlei providers. elk kwartier 16 emails van uiteindelijk 63k per stuk werkt nogal verstikkend, zeker als je je verbinding per verbruik moet betalen. onze hele maandvoorraad is er doorheen.

de staats-adsl en de provider wiens anti-spammeldingen steeds in de headers stonden hebben uiteindelijk gezamenlijk geconcludeerd dat het inderdaad het bedrijfje is van wie wij op dag drie heel zeker wisten dat het niemand anders kon zijn. toen het van deze twee groten kwam wilde de externe systeembeheerder alsnog wel gaan kijken naar de mailserver die hij vergeten was een (microsoft) software-pleister/paperclip/elastiekje te geven.
en hopla: klaar.
maar dat was op dag zeventien.

§ the meaning of life

het antwoord. maar wat was de vraag eigenlijk?hee broer, ik hoor net dat je een gammele piepende krakende verjaardag hebt... toch van harte! *mwah*
maar ik beloof je, dit is niet the meaning of life, the universe and everything. wellicht weet je aan het eind van het jaar wèl wat de muizen bekokstoofden.

§ dit ben ik

had ik al verteld dat je ongelooflijk moe wordt van zestig acht- en negenjarigen? voor mijn gevoel doen we niet zo heel veel in een halve ochtend. maar de container-klaslokalen zijn warm, de kinderen wennen wat aan ons en zijn roeriger. aan 'mijn' tafel was nu een meisje extra dat eerst ergens anders zat; ze is ontzettend bazig. de tafel naast ons zat zonder begeleider, dus acht nieuwe gezichten erbij.

sommige kinderen hengelen enorm om aandacht. anderen sluiten zich juist af. sommige kinderen snappen vrijwel geen engels. sommigen weten niet echt wat ze aanmoeten met 'vrij tekenen'. hebben veel voorbeelden nodig en tekenen die dan na. als het moet. maar laat ik niet overdrijven, de meerderheid functioneert normaal. natuurlijk vallen de uitzonderingen op.

een van de oefeningen van gisterochtend: dit ben ik.
ik heet... mijn naam betekent... lang niet iedereen weet dat, en dat vinden ze soms genant. anderen komen ineens op de proppen met hun afrikaanse naam. juf moet helpen met de vertaling naar het engels, en dan helpen wij (de juf) met spellen.
mijn verjaardag is op... ik ben ... jaar grote hilariteit over mijn blaadje! alles boven de 20 is natuurlijk stokoud als je 9 bent.
ik heb ... broers en ... zussen. enorme variatie hier. net zoals de kinderen uit heel verschillende economische achtergronden komen. een erg aanhankelijk meisje blijkt vijf broers en vier zussen te hebben. maar 2-4 lijkt het meest voor te komen.
mijn favoriete vak is... en daarmee sloten we af. eentje had het briljante antwoord: lunch!

§ speuren

dat gedonder met die emails is net detectiefje spelen. we denken al een tijdje te weten wie de dader is, maar die ontkent hardnekkig. dus worden de middelen zwaarder: kijk, ook hier staat je naam erop. en hier. en dat is een duplicaat van die, geen nieuwe.
neeee, zegt hij, wij zijn slachtoffer, net als jij. en als je nou nog vaker mijn tijd wilt gebruiken stel ik voor dat je je inschrijft als klant.

sinds half zeven vanavond zijn het er niet langer 4 per kwartier maar 16. hun omvang is gegroeid tot 56k per stuk. ik kan ze wel (laten) killen op de server, maar daarmee wordt het probleem natuurlijk niet opgelost. want nog altijd staat mijn naam erop.

§ moederdag

op de een of andere manier krijg ik mijn moeder vrijwel nooit direct aan de telefoon. er moet altijd eerst een voicemail worden ingesproken - wat een gekke ervaring blijft, want ik vertel zelf de meldtekst. en bijna altijd zat ze net te wachten op een bericht, maar was haar telefoon elders.

o wat zou ik graag willen dat ze net zo handig werd als schoonmama. die weet van email en van sms, van weblogs en van alles. en: op de een of andere manier hebben nico en zij een betere radar om elkaar meteen te pakken te krijgen ;)

§ neverending story

heel even leek het erop dat de email-saga ten einde liep. tussen half vijf en half negen was het stil. maar nee, daarna kwamen ze weer. vier per kwartier. inmiddels 50k per stuk. misschien heeft de veroorzaker een stroomstorinkje gehad... maar nu doet alles het weer :(

en iedereen wijst nog altijd naar elkaar. of meldt mij dat mijn outlook wel een virus zal hebben (dat programma heb ik nog nooit thuis gebruikt). met als geweldige argumentatie dat mijn mailprogramma geen hoofdletters gebruikt voor mijn naam.
hoe ga je zo iemand uitleggen dat je zelfstandig kunt denken?

hoewel ik gistermiddag bij mweb iemand aan de lijn had die zowaar wilde luisteren naar de situatie, en die - nog verbijsterender - over zijn eerste conclusies heen wilde stappen toen hij de stand van zaken hoorde. zou er dan toch maandag iets gaan gebeuren..?

§ brood, geen vis

daar zat ik dan met m'n goeie gedrag. ik had gevraagd of ik 's mocht meelopen bij het project waar mijn oom druk mee is. wat ie er niet bij vertelde was dat ik dan om zes uur mijn bed uit moest, opdat ik een uur bezig mocht zijn met de eerste 15km. de ochtendspits!

toch: op naar het goede doel. een pastoraal (? multikerkelijk) project voor mensen die (wegens hiv en aids) poliklinisch patiënt zijn in het tshwane district hospital. dat is het oude pretoria academisch en het ligt tegenover het nieuwe. de verschillen zijn, eh, opvallend. het lijkt wel of het oude nooit meer is onderhouden sinds het nieuwe werd geopend. maar dit terzijde.

na hun bezoek aan de dokter kunnen de patiënten twee dagen per week terecht bij de 'oase'. ze krijgen er te eten en ze mogen kiezen uit de tweedehands kleding. voor de kinderen is er een speeltje en als het meezit is er ook iemand die even tijd voor ze heeft. meestal zijn ze al blij om even lekker rustig te kunnen zitten.

vissen en broden...en zo stond ik me vanmorgen een slag in de rondte te smeren met pindakaas, margarine en jam. deelde ik rijst, gehakt en koekjes. sneed ik komkommers, tomaten en geraspte kaas. zo'n 120 mensen kwam er langs en in een paar uur was alles weer weg.

wat mijn indruk was, werd me vaak gevraagd. waarop ik eerlijk antwoordde dat ik helemaal geen tijd had om een indruk te vormen. zoveel mogelijk mensen zoveel mogelijk voer geven in zo kort mogelijke tijd, daar leek het wel het meest op. je werpt een superkorte blik op de mensen, je glimlacht vriendelijk, soms wissel je een of twee zinnen en dan werk je gauw verder voor de volgende hongerige. net als in diepsloot: sommige mensen hebben een lekkere brunch, voor anderen is het misschien de enige maaltijd van de dag. die zijn gewoon enorm blij dat ze even niet hoeven te knokken voor een maaltijd. en dan sta je dus te kijken als verwende buitenlander, dat het eigenlijk niet zo veel is wat je kunt uitdelen. want al die anderen moeten ook nog.

dat ik niet gelovig ben leverde hier en daar wel een oeps op, al kon ik de meeste grappen over broden en vissen nog wel volgen. verder ging het prima. het was erg gezellig. en ik kreeg veel complimenten omdat ik zo hard werkte; dat vind ik fijn want dat straalt dan ook weer af op de oom die hier al jaren mooi bestuurswerk verricht. als ze nog 's een gat in de bemanning hebben mogen ze me bellen.

§ met de muziek mee

we will rock you logoter vermaak en afleiding had ik vanavond een verrassing voor nico in petto. gelukkig vond ie het leuk.
we waren naar de musical we will rock you. muziek van queen en verhaal van ben elton, bekend als co-schrijver van blackadder.

de zuid-afrikaanse cast liet nog wel 's een steekje vallen en vooral ook de geluidstechnicus heeft nog wel wat te leren. het theater heeft dan ook een vacature op dat gebied ;) maar we hebben ook een paar heel goede stemmen gehoord, en het was vanavond pas de tweede voorstelling. de musical was goed in elkaar gezet, met net een beetje aangepaste songteksten zodat de bekende muziek het verhaal kon vertellen.
gaat dat zien!

§ ad infinitum

tussenstandje van het emailprobleem. elk kwartier krijgen zo'n tien mensen twee mailtjes "van mij", inmiddels met uitdijende headers aangegroeid tot 35k elk. van 20-08u zijn dat er drie op het hele uur, daarna weer twee per kwartier. ik bespeur een patroon. maar kennelijk ben ik de enige. de providers wijzen slechts naar elkaar.

vanmorgen begon de dag nog voor achten met alweer een nijdig telefoontje van iemand die wil dat ik haar van mijn maillijst schrap. ocharme, u denkt toch niet dat ik dit willens en wetens zelf doe? dan zou er wel een flinke steek los zitten!

men verwijst inmiddels naar de zuid-afrikaanse internet exchange (saix), oftewel telkom, met daarbij steevast een sterkte-wens. want saix regaeert nimmer, is het imago.
pfff.

§ miss miriam

vanmorgen was ik dan eindelijk aan de slag in de diepsloot combined school. aanvankelijk was het de bedoeling dat ons vrijwilligerswerk al drie weken geleden zou beginnen, maar om de een of andere reden was het opgeschort tot vandaag. met zijn vijftienen helpen we in 3rd grade, dat zijn leerlingen van een jaar of 8, 9.

officieel geven we engelse les. officieus geven we vooral wat persoonlijke aandacht aan kinderen in twee klassen van elk 60 leerlingen. vandaag begonnen we kalm aan. van elk kind werd een foto gemaakt en we hebben getekend op een vel papier dat het omslag wordt voor hun edu-fun werkboekje.

het meeste van de tijd werd echter besteed aan staren. moet je je voorstellen, een invasie van witte vrouwen! gewoonlijk zien deze townshipkinderen bijna nooit een witte van dichtbij. het zorgde voor heel wat verlegenheid en veel aangapen. dat schijnt binnen een paar weken over te gaan, en daarna hebben we onze handen vol denk ik.

diepsloot combined school

§ ballen

alle ballen verzamelen! en dan niet per se de bitterballen. nee, dit was onze indruk van het oranjebal in het sjieke clubhuis van het sjieke golf estate dainfern. verhoudingsgewijs was het gehalte leiden/delft nogal hoog uitgevallen. het was in ieder geval heel ander volk dan op de receptie van de ambassade. in pretoria wonen juist de ouwe taaien van de jaren-'50-emigratiegolf. hier in het plaatselijke blaricum zagen we vooral veel leeftijdgenoten. beide groepen zijn heel anders dan de mensen die we dagelijks tegenkomen, dus het was weer interessant mensen kijken.

ook voor de security van de wijk. bij aanmelding aan de poort hoefden we niet onze (knaloranje) kaarten te laten zien, maar hij wilde wel weten of we braaf oranje kleren aan hadden! duidelijk iemand met een talent om zijn saaie avonddienst op te fleuren. hij vond ons maar raar allemaal :)

bitterballenvan het feest zelf hebben we niet ontzettend veel meegekregen, wegens moeheid. we wilden graag even onze neus laten zien en steun betuigen aan de organisatoren, maar vooral nico liep op zijn laatste benen.
ik hoop dat de initiatiefnemers genoeg resultaat hadden van hun werk, want ik vond het erg leuk. het schijnt dat het voor het eerst was dat zoiets werd gehouden? raar hoor, want je breekt hier je virtuele nek over de nederlanders. in het buitenland worden zulke feestelijkheden vanuit de nederlandse school georganiseerd, maar hier kennelijk niet.

nu was het wel feest - overdag een vrijmarkt en spelletjes voor de kinderen- en het was leuk. en ik denk dat het vooral rian een plezier doet te horen dat ik meteen bij binnenkomst kon meebrullen: 'ik hèèèp hier een brief... voor mijn moehoeder...!' (verder hadden ze gewoon leuke dansmuziek hoor).

§ volle agenda

het lijkt wel of iederéén komend weekeinde een activiteit heeft georganiseerd. het is een hele kunst om alles zo te plannen dat we onze neuzen kunnen laten zien.

heb je zelf nog een gaatje over, kijk dan eens of je morgen een gratis stripboek kunt bemachtigen. het is wereldwijd free comic book day.

wij gaan onder andere naar een expo van de 4x4-mensen die die leuke tours doen, de oranje vrijmarkt en het oranjebal dat de nederlanders hier voor het eerst organiseren. 's morgens vroeg een breimeeting met nieuwe leden die nota bene zijn oorsprong vond in een bookcrossbijeenkomst die niet doorgaat.
en dit is alleen nog maar de zaterdag. pfff.

§ de koude schouder

van deze kant heb ik eindeloos zitten mauwen over de regentijd die maar niet op wilde houden. twee maanden langer dan normaal, er kwam geen end aan. zon wil ik!

in die kreet werd ik van harte gesteund aan de andere kant van de wereld. zon wilden jullie, evenzeer.
aan de weerberichten te zien is het nu in orde. wanneer ik om zes uur 's avonds de gordijnen ga sluiten en de lampen aan doe beginnen jullie pas net aan de lang-lichte avond. en vandaag was het zomaar even 25°c, sjonge!

mailbox vol met stuiterende robothier trekken de buien weg en over een maand begint de wolkenloze winter. op naar de grote droogte. er komt een strenge winter, denkt iedereen. de afgelopen week was het alvast maar 18°, brrrr! (vannacht 4°)

er is nog genoeg om het warm van te krijgen, zoals mijn mailproblemen. alle betrokken systeembeheerders wijzen naar elkaar, lekker dan. sommigen zijn zelfs beledigd. maar beste man, als u geen partij bent in deze troep, waarom staat uw bedrijfsnaam dan in de headers terwijl u geen geadresseerde was?

§ receptie

vlaggetjesweet jij het nog, het wilhelmus? ik bedoel de tekst natuurlijk, niet het neuriën. kom je verder dan twee, drie regels?

ik had er meer moeite mee dan ik zelf had gedacht. en het hóefde niet, natuurlijk, maar het was wel zo lollig om het even te proberen. al was het maar om de ouwe taaie naast me een plezier te doen. dat was een man, pardon een meneer, die al sinds 1954 hier woont - in pretoria natuurlijk, niet in het godverlaten johannesburg, wat denk je wel niet - en die zielsgelukkig was dat ik wel een uurtje naar hem wilde luisteren. ik zag verder geen bekenden, dus ach, waarom niet. 't was best leuk.

had je al geraden waar ik was? helpt het als ik vertel dat ik een bitterbal heb gegeten (oei! waarschijnlijk vol varken, waar ik allergisch voor ben) en dat er aan de lopende band haring werd gehapt?

het was de koninginnedagreceptie ten huize van de ambassadeur. oranjebitter heb ik trouwens niet gezien. de ambassadeur dan weer wel.

leve de koningin! hoera - hoera - hoera.

§ afgeserveerd

soo hee, wat een frustratie. gisteravond kreeg ik een authentieke hoax binnen. echt een antieke, het ging over de budweiser frogs én a virtual card for you én an internet flower for you. uiteraard aangevuld met een magistraal gratis adressenbestand van alle mensen die in de loop der tijden de mail doorgestuurd hadden gekregen. ideaal voor spammers. kun je rijk mee worden, werkende emailadressen.

uit goede webgrrls-gewoonte schreef ik een reply met daarin een korte uitleg over wat een hoax is en dat het volgen van de aanwijzingen in zo'n paniekmailtje juist vaak de oorzaak is van problemen, en niet de oplossing.

waarop prompt de hele boel in de soep loopt.
eerst had onze eigen mailserver een hikje. daarna werd mijn bericht opgepikt door de mailserver van iemand die niet op de verzendlijst staat, maar wel gerelateerd is aan iemand op dat lijstje. die fokking machine heeft inmiddels zo'n 120 keer mijn eerste mail verspreid, en zo'n honderd keer de excuses die ik vanmorgen om 10 uur schreef. aan steeds dezelfde twaalf geadresseerden. die gemiddeld de mailkennis hebben van een beginner (anders stuur je ook geen hoaxen door) en nu met zijn allen denken dat ik de verspreider ben van een of ander virus. aaargh!

hun mails aan mij worden uiteraard ook steeds bozer. heus, lieve hollandse koffiedames, ik kan het echt niet helpen. en de boosdoener reageert niet op mijn verzoeken om eindelijk eens actie te ondernemen op zijn eigenzinnige mailserver. raaah!!

§ weer een koninkrijk afgestreept

alvast een lesutu-futu

opnieuw een lang weekend in de categorie: waar zullen we eens beginnen met vertellen. indrukwekkend, straatarm, koud, hoog, prachtig, zeker terug.

weer een koninkrijk bezocht. lesotho, 'land van de mensen die sotho spreken', is bijna net zo groot als nederland. je spreekt het uit als lesoetoe. we waren in een andere hoek dan die andere prins, dus die hebben we gemist.

vriendelijke mensen - vaak. bedelen is een sport. (een uithoudingssport en een denksport. kijken wie er wint.) prachtige natuur. bijna geen verharde wegen. opnieuw diep nadenken over hulpverlening en - gewenste? - afhankelijkheid.

nu eerst maar een foto. gaan wij ondertussen even de auto uitmesten en de kampeerspullen schoon spuiten. morgen meer!